Warning: Declaration of TCB_Menu_Walker::walk($elements, $max_depth) should be compatible with Walker::walk($elements, $max_depth, ...$args) in /home/howto133/public_html/dailyfinance.nl/wp-content/plugins/thrive-visual-editor/inc/classes/class-tcb-menu-walker.php on line 0
Budgetgebrek

Budgetgebrek

Is er budgetgebrek?

Holland besteedt al jaren meer uit aan belastingen dan dat het opslokt. In 2000 heeft het Rijk voor in totaal 239 duizend miljoen munten aan uitgiften begroot, terwijl er voor 224 duizend miljoen aan recette tegen staan. Er is in 2000 dus een budgetgebrek van vijftien duizend miljoen munten. Dit geld dient de overheid financieren. Doch over deze hypotheek moet premie worden vereffend. De geldsom die ieder jaar aan premie moet worden terugbetaald is een van het omvangrijke spenderen posten. Met het uitkeren van de premie heb je niettemin de tekortkoming nog niet vereffend. Omdat Holland al tientallen jaren meer centen spendeert dat het binnenkrijgt, is de staatstekortkoming inmiddels tot een reusachtig geldsom (honderden miljarden munten) gestegen.

Het overleg van achtereenvolgende overheidsvergaderingen de verstreken tijd is erop gevestigd om de kuil tussen de uitgiften en de ontvangsten van het Rijk te verkleinen. Dit is goed uitgevallen, want is in 2000 het budgetgebrek vijftien duizend miljoen munten, in 1999 was dat nog achttien duizend miljoen. Aangezien het gebrek alsmaar verkleinde, dient Nederland ook geringer geld te financieren, waardoor er evenzeer minder premie moet worden vereffend. En via periode van besparen is zelfs de staatstekortkoming verminderd. Het budgetgebrek en de staatstekortkoming blijven, ongeacht dat ze dalen, buitengewone bedragen. Want een budgetgebrek van vijftien duizend miljoen is ongeloofwaardig omvangrijk. Doch daar staat ook wat tegen. Want een land geeft niet enkel geld uit, het vervaardigd ook van alles. Dan scheelt het vanzelfsprekend ontzettend als er in een land met een gebrek van vijftienduizend miljoen elk kalenderjaar voor vijfhonderd duizend miljoen munten aan spullen wordt vervaardigd, of dat de vervaardiging een grootte heeft van 1000 duizend miljoen.

Desondanks kan het budgetgebrek(en de staatstekortkoming) pas goed observeert worden als % van het Bruto Binnenlands Product (dat is de totale productie van een land). Gelijk je dat doet, dan zie je pas hoe het budgetgebrek en de staatstekortkoming de verstreken periode zijn gezakt. Want in 1995 was het budgetgebrek nog 4,2% van het BBP. In 2000 is dat nog maar een half %. Als we zo voortzetten dan komt er nog een moment dat de uitgiften en recette van het Rijk in balans zullen zijn. Wie weet, creëren we het daarenboven nog een keer mee dat de recette hoger zullen zijn dan de uitgiften. Doch is die gelegenheid heel klein, want politici hebben de onweerstaanbare behoefte om zo gauw er meer inkomsten zijn, dat geld (en vaak nog meer dat wat er in kas is) ook direct weer uit te geven. Ook de staatsschuld is de afgelopen jaren gedaald, van 77,9% van het BBP in 1994 tot 62,2% in 2000.

Waar worden al die miljarden op de taxatie aan gespendeerd?

Verreweg het buitengewone bedrag (43,1 duizend miljoen) gaat naar het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Vervolgens het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (33,1 duizend miljoen.) De aflossing van de premie op de staatstekortkoming is met 29,1 duizend miljoen eerstkomend jaar in omvang de 1derde uitgavenpost. Zorg is ook een grote uitgavenpost maar niet zo bijzonder als de hiervoor genoemde. En vanwaar komt dat geld? Vanzelfsprekend uit de allerhande belastingen die we met z`n allen moeten betalen. De BTW, die we betalen over elk voortbrengsel dat we aanschaffen, levert het meeste op (77,1 duizend miljoen), vervolgens volgen de salaris- en ontvangstbelasting (62,4 duizend miljoen) en de bedrijf- accijns (die uitkeert wordt door bedrijven): 42,0 duizend miljoen.

Wat hebben financieringsgebrek en budgetgebrek met elkaar te maken?

Het financieringsgebrek is de discrepantie tussen de onkosten en recette die de ministerraad in de rijksbegroting beroemd heeft gemaakt. Een sectie van die uitgiften is de aflossing van de staatstekortkoming. Deze aflossingen komen niettemin dikwijls weer ter beschikking, omdat de beleggers graag genegen zijn geld aan het Rijk te financieren. Het financieringsgebrek is het budgetgebrek ingekrompen met de (herleenbare) aflossingen van de staatstekortkoming. In het geval waar de regering dus terugbetalen (wat de laatste tijd gebeurt) is het financieringsgebrek altijd geringer dan het budgetgebrek. Het budgeteindcijfer is het totaal van de overheidsuitgiften ingekrompen met het totaal van de overheidsrecette. Overstijgen de uitgiften de recette, dan is er sprake van een budgetgebrek. Het budgetgebrek laat zien hoeveel de minister van Financiën bruto moet lenen. Bruto, want in het uitgaventotaal zijn ook begrepen de aflossingen die in het desbetreffende periode zijn gedaan op de bestaande staatsschuld. Voor een part gaat het dus om bedragen die worden terugbetaald en vervolgens nog eens worden geleend.

Door de onkostentotaliteit van de ministerraad te verminderen met de ten volle overheidsinkomsten wordt het budgetgebrek gevonden (aangenomen dat de onkosten en de recette overstijgen). Door het budgetgebrek te verlagen met de aflossing op de staatstekortkoming wordt het financieringsgebrek verkregen. Het financieringsgebrek laat zien met welk geldsom de staatstekortkoming in het desbetreffende periode stijgen.

About the Author

>